Roosendaal 8 maart 2026
7 vrouwen met 7 krachtige verhalen
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
Deze eerste editie in deze vorm
werd georganiseerd door:
Saskia van den Brand
Schrijfster
Mobiel: 06- 42 58 08 16
Linda Hoefnagels
Pure essence - body . mind . soul
Bewustzijn coach / NEI therapeut
06- 36 34 86 16
www.pureessencebodymindsoul.com
Annemiek Rockx - Verwaijen
Fotografe
annemiek's fotografie
06- 12 57 36 77
https://annemieksfotografie.mypixieset.com
Op 8 maart werd in Roosendaal Internationale Vrouwendag gevierd met een klein evenement voor en door vrouwen. Het was een moment van verbinding, erkenning en gezelligheid. Een plek waar vrouwen elkaar konden ontmoeten, verhalen konden delen en samen even stil konden staan bij wat ons verbindt.
Internationale Vrouwendag 8 maart 2026
Deze verhalen zijn van links naar rechts zoals foto hierboven
Debby Olijslagers (46)
Als zij een ruimte binnenstapt, dan voel je het. De kracht in haar blik, de energie om haar
heen. Voor Debby is het vanzelfsprekend. Anderen noemen haar bijzonder. Pascale, Dillon,
Samira, Henriette, Robbie en Desiree nomineerden haar, omdat zij anderen in hun kracht
zet. Door haar woorden, beauty behandelingen en het bieden van een luisterend oor. Als je
hulp nodig hebt, dan helpt Debby, net als haar moeder en Oma dat deden. Het zijn haar
Indische roots. Maar achter haar sprankelende uiterlijk, weet ze hoe het is als je licht wordt
gedimd. Je woorden inslikt en je het zwijgen wordt opgelegd.
Wat Debby ook overkomt, ze blijft met twee voeten op de grond staan. Haar lijflied is
I Didn't Know My Own Strength van Whitney Housten. Daarin zit de zin: I was not built to
break. Alles wat zij heeft meegemaakt, maakt haar sterker. Ze heeft hierdoor haar eigen
kracht leren kennen. Al gebruikt ze humor om staande te blijven en deelt ze haar diepste
gevoelens het liefst met zichzelf. Met deze foto en dit moment wordt Debby gezien. De
vrouw met een hart vol liefde. Het is vaak gebroken, maar Debby weet hoe ze het weer kan
lijmen. Ze houdt haar hoofd omhoog, want ze is niet te breken.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
Fiori Yemane (23)
Er was eens een klein meisje, Fiori, dat in Eritrea werd geboren. Haar moeder wilde dat ze
op zou groeien tot een prachtige bloem. Haar wens werd in haar naam meegegeven. Maar in
Eritrea is het voor meisjes moeilijk om tot bloei te komen. Fiori wilde trouwen met wie ze wil,
haar eigen mening geven en studeren. Dat kan niet met een president die houdt van
dezelfde tuintjes en bloemen. In 2016 moest Fiori vluchtten. Vluchtten om zelf te kunnen
groeien.
In Nederland begon ze, helemaal alleen, langzaam te bloeien. Dat ging niet vanzelf. Haar
familie was de eerste jaren ver weg. Dat gemis was extra groot toen ze zwanger raakte.
Gelukkig vond ze steun in haar geloof. Ze draagt God met een ketting op haar borst. Ze bidt
en bedankt hem elke avond voor het slapengaan.
Pas op haar negentiende konden haar moeder, twee zusjes en een broer naar Nederland
komen. De familie is groter geworden, want inmiddels heeft Fiori nog een kindje gekregen.
Ze is vastbesloten om hen de liefde van God mee te geven. En te laten zien dat je mag
stralen als een bloem. Fiori studeert verzorgende aan het Scalda in Goes. Naar school
draagt ze een broek, omdat het praktisch is. Alleen vandaag kunnen jullie haar zien in haar
handgemaakte jurk: dan is ze echt Fiori, de stralende bloem. Een vrouw die geniet van haar
vrijheid. Het is een geschenk waar zij als klein meisje al van droomde.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
Els Adams (64)
Els werd genomineerd door een aantal adoptanten van honden die eerder in de opvang
verbleven. Honden afkomstig van de zogenoemde horrorfokker te Eersel waarvan Dier en
Project meer dan 650 honden in opvang heeft gehad. Maar op geheel eigen wijze nomineren
talloze honden en katten dagelijks. Ze miauwen en kwispelen er, gelegen op bankstellen of
bedden voor de snorrende kacheltjes, er lustig op los. Gemiddeld verblijven er op het
stichtingsadres zo’n kleine 40 honden en 80 katten. Gedurende de jaren zijn er ruim 4500
honden gepasseerd en zo ook ontelbaar veel katten. Het begon ooit met Duitse herder Mark
die elders het veld moest ruimen en de rest is historie. Zoiets als Dier en Project/Kattenwoud
begin je niet, dat overkomt je! Een waarzegster vertelde haar moeder ooit dat Els de geest
had van een dier en waarschijnlijk zit daar een kern van waarheid in.
De kracht van de organisatie waarbij Els aan het hoofd staat is dat het een thuis kan creëren
voor honden en katten die op dat moment nergens anders meer terecht kunnen. Ze heeft
geen standaard aanpak in het benaderen en omgang met de dieren want ieder dier is een
individu en verdient het om ook als zodanig te worden bezien en behandeld. Soms duurt het
even voor een dier zijn of haar hart weer durft te geven maar tijd rust, geloof en vertrouwen
klaren altijd de klus. De staalblauwe ogen van Els observeren ieder dier zodat ze ieders
individuele behoefte leert kennen en op die basis wordt gezocht naar de meest passende
toekomst van het dier in kwestie.
Els heeft niet de illusie dat ze andere haar wil op kan leggen, dat ze de hele wereld kan
veranderen. Wat ze wel kan is steentjes leggen en de samenwerking zoeken waardoor er op
den duur een heel diervriendelijk pad gerealiseerd kan worden. Laten zien dat het anders
kan! Of het nu gaat over het welzijn van huisdieren of op de manier waarop men met
proefdieren en dierproeven omgaat. Voor haar inzet van wereldwijd beperking van het aantal
proefdieren ontving ze in 2008 een koninklijke onderscheiding. In 2007 was ze Brabander
van het Jaar en ook de titel dierenhulpverlener van het jaar viel haar al ooit ten deel.
Vandaag wordt aan dit alles een portretfoto toegevoegd: de vrouw die vanuit hart en ziel
dieren opvangt! Je zou bijna vergeten dat ze het allemaal op vrijwillige basis doet en
daarnaast nog werkt als journalist/columnist. Ja, deze vrouw is met recht een powervrouw!
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
Ria Jongenelen, aug 1946
Een prachtige vrouw van 79 jaar jong, het zonnetje in huis.
Niet eigenwijs doen. Dat is haar motto.
Ze kiest voor veiligheid achter de rollator. Wel als ze de kans krijgt scheurt ze heerlijk in haar
scootmobiel en oh wat geniet zij hiervan. Ria organiseert maar al te graag nog gezellige uitjes
voor leeftijdsgenoten. Rikken, jokeren, bingo, sjoelen van alles regelt ze.
Na het sjoelen gaat zij heerlijk zelf nog fijn kaarten, om zo lekker te kunnen ontspannen. En
zo ook maandagmorgen lekker bewegen voor haarzelf.
Op haar bijna 80e heeft ze nog altijd een drukke agenda.
Ze staat voor iedereen klaar.
Ze is mantelzorger voor een 93 jarige. Wat een dankbaar geschenk dat ze dit nog allemaal
mag en kan doen.
Ria is een power vrouw.
Ze heeft op jonge leeftijd al het benodigde meegemaakt waardoor zij met 2 kindjes
alleenstaande ouder werd. Een enorme grote kracht om dit te doen.
Lang ging dit goed. Totdat het noodlot toesloeg. En haar zoon op 15 jarige leeftijd een
hartstilstand kreeg. Midden op straat. Een rouwproces waar moeder en dochter samen
doorheen gingen.
Zoals Ria zegt: mijn zoon is altijd bij mij.
Zodra wij gaan, zien we hem weer terug.
Ondanks alles blijft de humor, doorzettingsvermogen en kracht zichtbaar.
Na het meemaken van 2 keer een whiplash, werkzaam als taxichauffeuse, werd ze wel iets
voorzichtiger. Maar opgeven zal ze niet.
Ze is een ster in social media. En ook met de tablet kan ze goed overweg.
Zelfs zo goed dat mensen haar om advies vragen.
Van haar 4 broers en 4 zussen zijn ze nog met zijn drieën samen, maar wat een geluk dat
haar zus zo dichtbij woont en ze dezelfde buurman delen.
Ria haar dochter woont al even in Australië samen met haar kleinzoon.
Voorheen ging ze ieder jaar 3 maanden daar naar toe om heerlijk tot elkaar te komen en te
genieten daar. Maar dat is nog niet alles. Recent ging ze nog heerlijk 3 maanden naar
Kroatië toe om daar te genieten. Omdat ze niet meer naar Australië toe kan en of wil is haar
dochter als verrassing totaal onverwachts naar Nederland gekomen zonder dat zij hier vanaf
wist.
En wauw wat een liefdevolle herinnering was dat. Ondanks de heftige gebeurtenissen die ze
met een traan nog kon verwerken. Staat ze met humor en liefde in het leven. Lieve Ria, ga
zo door.
De volgende uitspraak van Ria zullen we niet vergeten. Ik kon goed met mijn vriendin
omgaan. Samen door een deur, als hij maar breed genoeg is.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Linda Hoefnagels - Pure Essence body mind soul
Esmee Schalk (26)
In 2024 groeide in Esmee haar buik twee werelden tegelijk. Een gezonde foetus en een
kwaadaardige tumor op haar eierstok. Op vierentwintigjarige leeftijd stond ze geen
babykleertjes uit te zoeken, maar volgde operatiekamers en chemo.
In het Erasmus ziekenhuis ontmoette ze Eva Hermans – Kroot. Zij bleef ondanks haar
longkanker, leven met lef, moed en humor. Ze deed mee aan Over mijn lijk, maakte filmpjes
voor sociale media en ging naar feesten. In het ziekenhuis gingen ze allebei een andere deur
in.
Esmee kreeg goed nieuws. Ze zou beter worden. Eva niet.
Eva’s houding werd een voorbeeld voor Esmee. Haar mantra werd: ‘Het komt altijd goed.’
Op uitdagende momenten ging ze naar haar paarden, Coco en Bentley. Ze kroelde en
knuffelde met hen. Het is wonderlijk hoe paarden alles voelen. Je ziek zijn en nieuw leven.
Ze waren voorzichtig en beschermend.
Uiteindelijk beviel Esmee van zoontje Jayson. Een naam die ‘genezer’ betekent. Ze is na de
zwangerschap nog een keer geopereerd. Op dit moment is ze schoon verklaard. Haar
boodschap voor vrouwen is: neem je lichaam serieus. Is je ongesteldheid anders? Ga naar
de huisarts. Doe leuke dingen, geniet en LEEF.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
Fabienne Timmermans – Luijten (23)
Fabienne had als kind een stoere en een lieve kant. Ze wilde op de boerderij ravotten en
Barbies met eigen kleertjes aankleden. Met haar moeder ging ze regelmatig naar de Zeeman
om nieuwe outfits voor haar poppen te scoren.
Op de middelbare school kwam de vraag: Wat wil je worden? Fabienne had twee keuzes.
Het grondwerk dat haar pa doet of de mode? Ze koos uiteindelijk voor de modeschool. In die
tijd leerde ze het werk van Bas Kosters kennen. Een kunstenaar die bekend staat om zijn
poppen en knuffels op zijn creaties. De kleding is fel, vrolijk en contrastrijk. Iets wat Fabienne
inspireerde, toen ze besloot om haar eigen winkel te beginnen. Uniek dragen mag!
In De Passage in Roosendaal begon ze met Fabienne’s vintage met de missie: Let’s make
secondhand clothes our first choice. Vintage kleding heeft een verhaal en karakter.
Er is genoeg kleding op de wereld. Met haar winkel wil ze uitdragen dat vintage kleding leuk,
betaalbaar, duurzaam en van hoge kwaliteit kan zijn. Als je vintage draagt, val je op en ben
je uniek.
Voor Fabienne voelt het werken in de winkel niet als werken. Ze doet nog steeds wat ze als
kind al deed. Maar nu kleedt ze geen Barbies meer, maar echte mensen. Klanten vertellen
hun verhaal en zoeken kleding die bij hun identiteit past. Haar team helpt steeds meer
mensen. Inmiddels is er ook een vestiging in Etten-Leur.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
Rabia Cayir (44)
Op haar zestiende werd ze door haar ouders van school gehaald. Uit liefde legden ze vijf
kandidaten als toekomstige echtgenoot op tafel en vroegen met wie ze wilde trouwen. Ze
koos de knapste en trouwde op haar zeventiende met een man uit het land van haar ouders.
Zonder een afgeronde opleiding begon Rabia te werken in een distributiecentrum als
orderpicker. Ze wilde geld sparen voor een opleiding. Terwijl ze met haar gedrevenheid en
warme energie verder werkte zag haar werkgever na korte tijd haar talent en bood haar de
kans aan om door te stromen naar HR. Mentoren zagen haar potentie en openden deuren
voor Rabia naar nieuwe kansen en zo ontwikkelde zij zich tot een HR Professional zonder
diploma, maar met natuurlijke talenten en aanleg.
Het huwelijk groeide na de geboorte van twee kinderen uit tot echte liefde. De vonk sloeg na
twaalf jaar over. Maar daar kwam na 26 jaar verandering in. In haar huwelijk was ze een
pleaser. Iemand die zich aanpast om de harmonie te bewaren. Na zeer gelukkige jaren,
stond ze voor een zware keuze. Blijf ik in een huwelijk waarin ik mezelf niet gezien en
gewaardeerd voel of kies ik de onbekende weg? Ze voelde de angst, maar koos voor haar
zelfrespect. Na 26 jaar besloot ze een punt te zetten achter haar huwelijk.
Wat er ook in Rabia haar leven gebeurt, ze vertrouwt op zichzelf en gaat elke uitdaging aan.
Nu is ze uitgegroeid tot een rolmodel voor bi-culturele vrouwen. Naast haar baan als HR
Professional begeleidt en gidst Rabia vrouwen in hun persoonlijke en professionele groei. Zij
herkent veel in hen. Ze weet hoe het is om te worstelen met onzekerheden en hoe
bescheidenheid je als vrouw kan kleinhouden. Ze is het levende bewijs dat zelfvertrouwen
een spier is, die je kunt trainen. Met haar krachtige en oprechte energie inspireert ze andere
vrouwen vanuit kennis en levenswijsheid en helpt ze hen om bewust te worden van hun ware
potentie en los te breken uit beperkende overtuigingen en patronen. Alles is mogelijk in het
leven. Met vertrouwen in jezelf, doorzettingsvermogen en de juiste mentoren wordt zelfs het
onmogelijke bereikbaar.
Foto en tekst voor event:
Zij die ons voorgingen, Zij die wij zijn. Wij die zullen doorgeven.
© foto annemiek's fotografie
© tekst Saskia van den Brand
